Loading...

Melding

Dit multimediaverhaal bevat video- en geluidsfragmenten. Zet het geluid aan.

Gebruik het muiswiel of de pijltjestoetsen om tussen pagina's te navigeren.

Swipe om tussen pagina's te navigeren.

Hier gaan we

La Route des Grandes Alpes

Logo https://reizen.anwb.nl/la-route-des-grandes-alpes


Een spectaculaire autoroute van bijna 700 kilometer lang. In 6 dagen door 4 Nationale Parken en over de hoogste en mooiste bergpassen van de Franse Alpen, zoals Col d’Izoard en de Col de la Bonette.

Naar boven


















Op een bankje in Thonon-les-Bains, met uitzicht op het Meer van Genève, bekijken we de kaart. Op papier is hij al indrukwekkend, de...

Naar boven






















Vanaf hier naar het zuiden, door de Savoie, de Hautes-Alpes en de Alpes-Maritimes. Geen tijd te verliezen. En route!

Naar boven

Al na 15 kilometer: Gorges du Pont du Diable. Een gat in de rotsen waaronder, diep beneden (45 meter, maar het lijkt veel meer) het riviertje stroomt dat deze kalksteenkloof heeft uitgesleten.

Naar boven

Bloem van de dag: alpengentiaan. Col van de dag: Col de la Colombière (1613 m). Op het asfalt staan aanmoedigingskreten. ’Lekker Bezig!’ Even verderop: ‘Pijn = fijn. Nog 1 bocht!’ ’s Avonds laat: kaasfondue in een knus hotel met veel hout en gordijntjes in Le Grand-Bornand. Tussen de bergen zitten we beschut. Het dorp past om ons heen als een dekentje.

Naar boven

'Uniek in Europa en de mooiste bergweg van de wereld!’ jubelde Léon Auscher van de Touring Club de France in 1909 bij de presentatie van de plannen voor de Route des Grandes Alpes. En oui, oui, hij is mooi. Zoals hier op de Col des Aravis, met in de verte de Mont Blanc. In dit kapelletje steken we een kaars op, met het oog op een voorspoedige verloop van de reis. 

Naar boven

Op de Cormet de Roselend (1967 m) komen vier fietsers ons tegemoet. Als we aan de andere kant afdalen, zien we pas wat ze aan haarspeldbochten achter de rug hebben en hoeveel geluk ze hadden met het weer: verderop pakken donkere wolken zich samen. Als we Val d’Isère inrijden, begint het te hozen. 

Naar boven















Val d’Isère uit, door een ruige vallei met een snelstromend, schuimend riviertje erbij en een marmot, op een steen om zich heen kijkend, alsof hij zich afvraagt of het nog gaat opklaren vandaag. Met grote slagen stijgend, naar de Col de l‘Iseran (2770 m), het Parc National de la Vanoise en de lunch.

Naar boven


















Bij het woord park denk je al aan iets lieflijks, maar nee, hier knalden aardplaten op elkaar, zo kwamen er bergen, de rivieren hebben nog geen tijd gehad om het puin op te ruimen en we zitten hier te hoog om iets met bomen te verbloemen. De enige kleur komt van het fluorgroene korstmos op de rotsen. 

Naar boven

De fietsers rijden behoedzaam. De motorrijders ook. Il pleut sur le Col du Galibier (2642 m), de overgang tussen de noordelijke en de zuidelijke alpen. We stappen uit en roepen 'Zet hem op!' tegen enkele wielrenners die dwars door de ijzige wind heen geld inzamelen voor een goed doel. Chapeau!

Naar boven

De volgende ochtend: zon in Briançon. Een knisperende nieuwe dag, alsof het cellofaan er pas net vanaf getrokken is. Het hart van deze hoogstgelegen stad van Frankrijk is een plaatje. Aan de horizon begint Italië, ooit vijandig gebied. Rond de stad liggen tal van historische verdedigingswerken.

Naar boven

Col d’Izoard, hors catégorie in de Tour de France. Aan de zuidkant ligt de Casse Déserte, met zandsteenpilaren en een gedenksteen voor Fausto Coppi. Achter ons ratelt een racefiets. Wandelaars zijn er ook. Ze lopen de GR5, een langeafstandswandelroute.

Naar boven




















De Queyras: vier valleien. Knus, beschut. In de winter is er maar één toegangsweg. Verderop, in de Vallée d’Ubaye, heb je dat gevoel niet meer. Die vallei loopt van oost naar west, ze bouwen hun huizen op de zon, een gevoel van ruimte en pastorale rust.

Naar boven









De mensen uit deze regio reisden in de 19de eeuw heel Europa door, als handelsreizigers in textiel. Een aantal begon in Louisiana en Mexico warenhuizen en nadat ze hun fortuin hadden gemaakt, kwamen ze terug om villa’s te bouwen. Er staan er een stuk of zeventig in Barcelonette, de een extravaganter dan de ander. 

Naar boven




’s Avonds eten we pizza met de burgemeester, want die is gepassioneerd over de Route des Grandes Alpes. Pierre Martin-Charpenel: ’Uw volgende stuk is 't mooiste. Het is het enige stuk dat onveranderd is gebleven sinds de route is aangelegd.’ 

Naar boven










Dag 5: van alle kanten wordt ons een omleiding aangeraden, de bypass naar de Col de la Bonette. 'Óh-lá-lá! De hoogte! Dat maanlandschap! Très emblématique!'
Vooruit dan, omhoog...

Naar boven

En ja, de Bonette wil je niet missen. Motoren, komend vanuit Nice, fietsers, van overal en onder ons cirkelt een lammergier op de thermiek. Ik zit op een steen, kijk en geniet.

Naar boven




Verder zuidwaarts. Door de Gorges du Bachelard, tussen steile rotsen door, kruipdoor-sluipdoor, met hier en daar een tunneltje. De weg is smal, soms is het lastig om elkaar te passeren, maar er valt bijna niks te passeren want dit is het rustigste gedeelte van de Route des Grandes Alpes. Aan het eind van de middag passeren we de Col de la Cayolle (2326 m)...

Naar boven











...de overgang tussen de Alpes Haute Provence en de Alpes Maritimes. Het is er koud en guur, maar...

Naar boven






...terwijl we afdalen, wordt het warmer. Roomwitte koeien snuffelen aan de autospiegels. 

Naar boven











Volgens een schatting doet 95% van de mensen de Route des Grandes Alpes van noord naar zuid. Het voelt ook het meest natuurlijk, om in het noorden te beginnen. 

Naar boven







Oorspronkelijk liep de route rechtstreeks naar Nice, maar nu gaat hij met een slinger via Menton, zodat ook de cols van Saint-Martin, Turini en Castillon meegepakt worden.

Naar boven







Ja, er is een strand in Menton en ja, in Monaco hebben ze ook veel moois. Maar dat komt wel een andere keer. Wij gaan naar Nice! En daar dan dit: de Promenade des Anglais. Zomerjurkjes. Zonnehoeden. Teenslippers. Op de rotsen voor Plage Beaurivage staan vissers in hun korte broek. Dineren op een terrasje onder de palmen en je loopt om tien uur ’s avonds in je T-shirt over straat.

Naar boven



Maar de volgende ochtend ontwaak je met een lichte weemoed, want het is afgelopen, hij ligt áchter je, de Route des Grandes Alpes. Dat je dan plotseling stiekem jaloers bent op die wandelaars in de verte, met hun rugzakken en hun wandelstokken.
'Die GR5, hè, van Thonon-les-Bains naar Nice? Volgende keer gaan we lopen.'

Naar boven
Naar boven
Scroll om door te gaan
Swipe om door te gaan